در این صفحه مطالبی برای آشنایی بیشتر با ارتودنسی را مطالعه می کنید

پلاک متحرک ارتودنسی

پلاک متحرک می تواند بصورت مستقل و یا قبل و همزمان با درمان ارتودنسی ثابت تجویز گردد. پلاک ارتودنسی بایستی بصورت شبانه روزی به استثنای سه وعده غذایی اصلی غذایی مورد استفاده قرار گیرد. پلاک های متحرک ارتودنسی دندان سبب باطل شدن روزه نمی شوند. دقت شود اثر بخشی این دستگاهها به استفاده پیوسته و بدون انقطاع آنها بستگی دارد. بعد از هر وعده غذایی و تمیز کردن دندانها به کمک یک مسواک دیگر بدون خمیر دندان روی پلاکها برساژ شده و سپس زیر جریان آب شسته می شوند. ماساژ سقف دهان به کمک نرمی انگشت شست پس از مسواک زدن دندانها برای تقویت جریان خون و کمک به بهداشت زیر پلاک توصیه می گردد. توجه گردد در چند روز ابتدایی استفاده از پلاکها مشکلاتی از قبیل طعم بد دهان، حالت تهوع، مشکل در تکلم، ترشح زیاد آب دهان و ... رخ می دهد که در صورت استفاده مداوم از آنها این مشکلات ظرف مدت چند روز برطرف می گردند.

براکت ارتودنسی

براکت های ارتودنسی، نگین هایی هستند که در ارتودنسی روی دندانها چسبانده می شوند تا نیروی سیم (آرچ وایر) ارتودنسی را به دندانها منتقل کنند. براکت ها انواع گوناگونی دارند که در منوی انواع روش های ارتودنسی می توانید آنها را ملاحظه بفرمائید.

بند ارتودنسی

بند ارتودنسی حلقه ای است که به طور معمول روی دندانهای آسیای بزرگ قرار می گیرد. از آنجا که این دندانها تحت فشار بیشتری از سوی دستگاههای ارتودنسی و نیروی ماضغه قرار ددارند معمولا متخصصین ارتودنسی ترجیح می دهند بجای چسباندن براکت (تیوب) از سمان کردن حلقه های بند روی آنها استفاده کنند. البته امروزه در سیستم های ارتودنسی سلف لیگیت مانند سیستم دیمون بجای بند از تیوب استفاده می گردد.

کش ها (الاستیک ها)

کش ها نیز مثل پلاک های ارتودنسی بجز هنگام غذا خوردن و رعایت بهداشت دهان (مسواک زدن و نخ دندان کشیدن)، باید در سایر ساعات شبانه روز استفاده گردند. مجددا تاکید می گردد استفاده مداوم و بدون وقفه رمز اصلی اثر بخشی الاستیک ها، پلاک ها و هد گیر است . الاستیک ها مطابق دستور ارتودنتیست ها باید هر ۱۲ ساعت یک بار تعویض گردند. دقت شود که نحوه صحیح استفاده از آنها را قبل از خروج از مطب آموخته باشید. در صورت تمام کردن الاستیک ها قبل از موعد ویزیت بعدی می توانید جهت دریافت الاستیک به مطب مراجعه کنید. اگر چه در ساعات ابتدایی استفاده از کش ها، باز کردن دهان سخت به نظر می رسد، لیکن خیلی زود این مشکل برطرف می شود.

هدگیر ارتودنسی

اثر بخشی هدگیر مستلزم استفاده تقریبا تمام وقت از آن یعنی حدود ۲۰ ساعت در شبانه روز است. ساعات بین عصر تا صبح فردا (یعنی هنگام خواب) بهترین ساعات استفاده از هد گیر است. ممکن است در ابتدا استفاده از هدگیر سخت و یا غیر ممکن به نظر برسد و یا دردناک نمود کند اما یقین داشته باشید در صورت استفاده طبق ساعات گفته شده، حداکثر ظرف یک هفته به استفاده از آن کاملا عادت می کنید. البته برای عادت کردن تدریجی می توانید با استفاده چند ساعت در روز شروع کرده و ظرف مدت کوتاهی به سقف ایده آل یعنی حدود ۲۰ ساعت در شبانه روز برسید. در واقع هدگیر به منظور عقب بردن دندانهای آسیای فک بالا، کنترل رشد فک بالا و یا تسهیل رشد فک پایین بکار می رود.

فیس ماسک ارتودنسی

فیس ماسک دستگاهی با عملکرد ارتوپدیک در درمان های ارتودنسی است که برای اصلاح رشد ناهنجاری عقب بودن فک بالا در سنین رشد کودکان (بین ۸ تا ۱۳ سال) بکار می رود. همانگونه که در تصویر روبرو دیده می شود این دستگاه از دو تکیه گاه پیشانی و چانه جهت جلو آوردن فک بالا کمک می گیرد. از جمله اثرات جانبی فیس ماسک، چرخش فک پایین به سمت پایین و عقب است. این امر در بیمارانی که ارتفاع صورت بلند دارند می تواند نامطلوب باشد. بنابر شواهد علمی ۵۰ درصد بیمارانی که از این دستگاه برای رفع ناهنجاری فکی شان کمک می گیرند به درمان مجدد با فیس ماسک پس از یکی دو سال نیاز خواهند داشت و دلیل آن چیزی جز تمایل عود و برگشت ناهنجاری فکی نیست. در مجموع باید خاطرنشان کرد که درمان موفق عقب بودن فک بالا با فیس ماسک می تواند ریسک نیاز به جراحی فک را در بزرگسالی به حداقل رساند و یا دست کم وسعت جراحی را کاهش دهد. توصیه می گردد در صورت مشاهده نوک به نوک بودن دندانها و یا عقب تر بودن دندانهای جلویی فک بالا نسبت به پایین در سن ۷ سالگی با یک ارتودنتیست مشاوره کنید.

دستگاه فانکشنال

دستگاههای فانکشنال ارتودنسی شامل دو شکل کلی ثابت و متحرک هستند که بسته به مشکل بیمار یکی از آنها بکار می رود. وجه تسمیه این دستگاهها بر مبنای ایجاد تغییر در فانکشن یا عملکرد فکین و عضلات وابسته می باشد. در دستگاه ارتودنسی ثابت اجزاء به صورت ادواتی روی قوس های دندانی ثابت می گردند. در حالی که دستگاههای متحرک ساختارهای پلاستیکی شکلی هستند که توسط خود بیمار گذاشته و برداشته می شوند. به لحاظ تئوری دستگاه های فانکشنال برای ناهنجاری کلاس II (عقب بودن فک پایین)، ناهنجاری کلاس III (جلو بودن فک پایین)، ناهنجاری اپن بایت (ارتفاع زیاد صورت)، ناهنجاری دیپ بایت (ارتفاع کاهش یافته صورت) و انحراف طرفی فک پایین قابل استفاده هستند. با این حال بیشترین کاربرد دستگاههای فانکشنال برای ناهنجاری عقب بودن فک پایین است. از مهمترین مزایای دستگاه های ثابت، کاهش نیاز به همکاری بیمار در خصوص گذاشتن مرتب دستگاه می باشد. مهمترین عیب دستگاههای فانکشنال ثابت، لزوم دقت بالای بیمار در امر رعایت بهداشت دهان و دندانها می باشد زیرا حضور دستگاههای ثابت داخل دهان روند معمول مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را مختل می کند. همچنین به نظر می رسد تأثیر دندانی دستگاههای ثابت نسبت به اثرات فکی آنها بیشتر می باشد. مهترین مزیت دستگاه فانکشنال متحرک امکان راحت تر رعایت بهداشت دهان در قیاس با دستگاه ثابت است. به گونه ای که حین غذا خوردن و مسواک زدن بیمار می تواند پلاک یا دستگاه متحرک خود را بردارد. همین نکته مهمترین عیب دستگاههای متحرک را نیز رقم می زند. به این مفهوم که به دلیل قابلیت گذاشتن و برداشتن از سوی بیمار، نیاز به همکاری بالای بیمار در استفاده مرتب دارد. دستگاه های فانکشنال متحرک باید ۲۴ ساعته داخل دهان باشند و تنها در مواقع غذا خوردن و مسواک زدن خارج شوند. نکته مهم در موفقیت دستگاههای متحرک ارتودنسی، پیوستگی استفاده است به طور مثال اگر بیماری ۳ ساعت پلاک داخل دهان او باشد و تنها لحظاتی آن را از دهان خارج کند سیکل تأثیر ارتوپدیک آن به طرز چشمگیری کاهش می یابد. توصیه ما به بیماران این است که فواصل درآوردن پلاک متحرک از دهان نمی بایست کمتر از ۴ ساعت باشد. علی رغم اینکه اثرات مثبت دستگاه فانکشنال را می توان در ماههای نخست استفاده از آن نیز در نیمرخ بیمار مشاهده کرد دست کم باید تا یکسال و ترجیحا تا بلوغ جنسی کودک ادامه پیدا کند. نشانه بلوغ جنسی در خانم ها بروز عادت ماهانه (قاعدگی) می باشد.

فضانگهدار دندان

افتادن یا کشیدن زود هنگام دندان شیری می تواند سبب از دست رفتن فضای لازم برای رویش دندان دائمی زیرین گردد. در واقع دندانهای شیری با عنوان ابزارهایی طبیعی جهت حفظ فضای رویش دندانهای دائمی که قرار است در آینده رویش پیدا کنند عمل می کنند. با این رویکرد در صورت از دست دادن زود هنگام دندان شیری باید برای جایگزینی آن با فضانگهدار اقدام نمود. دستگاههای فضانگهدار در انواع متحرک و ثابت، یکطرفه و دو طرفه وجود دارند.

مینی اسکرو

یکی از مهمترین ارکان درمان های ارتودنسی انکوریج یا پشتیبان حین بستن فضاهای دندانی می باشد. در گذشته برای تقویت انکوریج از خود دندانها کمک گرفته می شد از اینرو مقداری حرکت ناخواسته دندانی اجتناب ناپذیر بود ولی طی یکی دو دهه اخیر از انکوریج های استخوانی (مینی اسکرو) استفاده می شود. مینی اسکرو (Temporary Anchorage Device) پیچی است که داخل استخوان فک پیچانده شده و با عنوان لنگرگاهی مطمئن جهت حرکت دندانها بکار می رود.

مشکلات حین درمان ارتودنسی
تمام افرادی که تحت درمان ارتودنسی ثابت قرار می گیرند، در چند روز نخست با مشکلاتی مواجه می شوند. به عنوان یک اصل کلی برای عادت کردن به هر وسیله ای که برای نخستین بار در دهان شما قرار می گیرد یا شما به استفاده از آن موظف می شوید، یک هفته به خودتان مهلت دهید. یقین داشته باشید با کمی صبر و حوصله پس از این مدت شما نیز مانند سایر بیماران ارتودنسی به شرایط عادی زندگی برمی گردید. مشکلات احتمالی روزهای نخست شامل موارد ذیل می باشد:

 
 
 


مشکلات جدا کننده

جدا کننده یا سپریتور ارتودنسی اگر خارج شد باید ۲ تا ۳ روز قبل از ملاقات ارتودنسی به مطب مراجعه کنید.همانطور که قبلا گفته شد، جدا کننده ها حلقه هایی هستند که ممکن است در اولین جلسه بین دندانهای عقب شما قرار گیرند. دردناک شدن خفیف دندان ها به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد کاملا منتظره است. برای رفع این درد توضیحات قسمت بعدی کمک کننده است. ضمنا چنانچه جدا کننده از محل خارج گردید، می بایست ۲ تا ۳ روز قبل از نوبت ملاقات تعیین شده مجددا به کلینیک مراجعه نمایید تا جداکننده جدید تعبیه گردد.


 
 
 
 

درد دندانها

درد حین درمان ارتودنسی با خوردن آدامس و یا مصرف مسکن برطرف می شود.در روزهای نخست نصب دستگاه ارتودنسی و یا پس از هربار ویزیت ممکن است اندکی درد در دندان های خود احساس کنید. بهترین مسکن برای کاهش این درد، جویدن مداوم خوراکی هایی با قوام متوسط است. آدامس های فاقد قند Sugar-Free یک انتخاب عالی است. دقت داشته باشید نخوردن غذا یا بسنده کردن به غذاهای آبکی و نرم به بهانه دردناک بودن دندادن ها، شرایط را بدتر و درد دندان ها را طولاتی تر می کند. در عین حال مصرف استامینوفن یا بروفن در فواصل ۴ ساعت برای حداکثر یکی دو روز می تواند مفید باشد.
 
 
 
 
 
 


آزردگی گونه و لب ها

آزردگی گونه و لب ها حین ارتودنسی پس از نصب دستگاه ها چند روز طول می کشد تا گونه ها و لب های شما به برجستگی های براکت ها و یا بند ها عادت کند. ممکن است آزردگی های جزئی برای چند روز اول روی گونه ها و یا لبها ایجاد شود. برای کاهش نارارحتی مربوط به آن ها می توانید قطعاتی از موم های مخصوصی که در اختیار شما قرار گرفته است را روی نقاط آزار دهنده قرار دهید. دهانشویه مرتب آب نمک ولرم بهمراه ماساژ نقاط آزرده به کمک انگشتان نیز کمک کننده خواهد بود. حتی بدون انجام این کارها، حداکثر ظرف یک هفته این مشکلات بر طرف می گردد.
 
 
 
 
 

رژیم غذایی

رژیم غذایی ارتودنسیهمانطور که پیشتر ذکر شده، جویدن برای کاهش دردهای خفیف ناشی از ارتودنسی بسیار مفید فایده است. لیکن از آنجایی که براکت ها با یک چسب کاملا ظریف به دندان ها چسبانده شده است، پس از نصب براکت ها دیگر شما مجاز به گاز زدن هرگونه غذا و خوراکی محکم از قبیل میوه های خام، تنقلات، ساندویچ و .. نیستید. چنانچه ناچارا باید خوراکی سفتی میل کنید، حتی الامکان آن را به قطعات کوچکتر تقسیم کرده و به آهستگی آن را میل کنید. توجه داشته باشید کنده شدن براکت ها علاوه بر تحمیل هزینه اضافی به شما، تبعات دیگری نظیر افزایش طول درمان، آسیب به دندانها و ... را بهمراه خواهد داشت.

براکت ارتودنسی

نگین های فلزی که روی دندانها چسبانده می شوند. البته انواع دیگری به شکل براکت های سرامیکی نیز وجود دارد که همرنگ دندانها بوده و مزیت کمتر دیده شدن دستگاه ارتودنسی ثابت را به دنبال دارد.

بند

حلقه های فلزی که دور دندانهای آسیای اول یا دوم قرار دارد.

جداکننده

حلقه های لاستیکی که قبل از تعبیه بند ها بین دندانهای عقب قرار می گیرد تا فضای لازم برای قرارگیری بند ها ایجاد گردد.

اورینگ

حلقه هایی کشی با انواع رنگ ها که پس از قرار دادن سیم روی تک تک براکت ها قرار گرفته و سیم را به براکت ها گره می زند.

سیم ارتودنسی

سیم پیوسته ای که از عقب به جلو روی تمام براکتها قرار می گیرد و با اعمال نیرو سبب حرکت دندان ها می گردد.

هد گیر

همان دستگاه خارج دهانی است که به شکل یک میله فلزی روی صورت قرار می گیرد و دارای قطعه پارچه ای دیگری نیز هست که روی سر و یا گردن نصب می گردد.

الاستیک ها

حلقه های کوچک کشی در قطر ها و ضخامت های مختلف که طبق دستور ارتودنتیست جهت حرکت دادن دندان ها در جهات مختلف توسط بیمار استفاده می شوند.

 

 

 

ارتودنسی متحرک

در این روش ارتودنسی از دستگاهها و پلاک های متحرک کمک گرفته می شود. ارتودنسی متحرک به طور کلی برای دو دسته از درمان ها مورد استفاده قرار می گیرد: مرتب کردن دندانها و هدایت رشد فک (ارتوپدی فک).

مرتب کردن دندانها

به طور معمول مرتب کردن دندانها به کمک ارتودنسی متحرک نسبت به ارتودنسی ثابت کمتر دقیق بوده و بیشتر محدود به کودکان و نوجوانان است.

ارتوپدی فک

برای هدایت رشد فک در سنین رشد می توان از دستگاههای متحرک معینی کمک گرفت. ناهنجاری هایی نظیر جلو بودن فک پایین، عقب بودن فک پایین، انحراف فک و ... به این روش قابل درمان خواهند بود.

زندگی با دستگاه ارتودنسی

دستگاههای ارتودنسی با عنوان اجسامی خارجی داخل دهان قرار می گیرند و بیمار می بایست زندگی جدیدی را با آنها آغاز کند. نحوه رعایت بهداشت با حالت عادی تفاوت دارد. نحوه غدا خوردن بیمار ارتودنسی نیز باید حساب شده باشد. ناراحتی هایی ممکن است در خلال درمان از بابت دستگاههای ارتودنسی رخ دهد که آنها هم مستلزم رعایت ملاحظات خاص از سوی بیمار می باشد. در این بخش، اصول استفاده و مشکلات مربوط به دستگاههای ارتودنسی متحرک شامل پلاک، هدگیر و ... و نکات مرتبط با ارتودنسی ثابت را مورد بررسی قرار می دهیم . مشکلات روز های نخست ارتودنسی و مشکلات حین درمان ارتودنسی بطور جداگانه در این بخش توضیح داده شده اند.

پس از آنکه درمان ارتودنسی به پایان رسید و براکت‌های ارتودنسی از دهان شما خارج شد، متخصص ارتودنسی برای حفظ و نگهداری دندان‌های شما در موقعیت جدید، از دستگاهی به نام نگهدارنده استفاده خواهد کرد. لازم است به این نکته توجه کنید که تطابق استخوان و نسوج پیرامون دندان با موقعیت جدید دندان ها، یک فرایند زمان بر‌ خواهد بود بنابرین استفاده از نگهدارنده تا حصول این نتیجه و ایجاد وضعیت ثابت و متعادل در سیستم دندانی ضروری می‌باشد. در اولین ماه پس از برداشتن براکت ها، احتمال به هم خوردن نظم دندانی و برگشت به حالت نا منظم پیشین بسیار زیاد است.
نگهدارنده‌ها به دو دسته کلی‌ تقسیم میشوند: نگهدارنده متحرک، نگهدارنده ثابت.

نگهدارنده متحرک:

این نوع از نگهدارنده به صورت اختصاصی برای هر بیمار ساخته میشود و بیمار باید طبق دستور ارتودنتیست از آن استفاده کند.ارتودنتیست برای شما یک برنامه زمانی‌ جهت استفاده از نگهدارنده متحرک تجویز خواهد کرد. بعضی‌ از نگهدارنده‌ها باید برای ۶ ماه به صورت تمام وقت استفاده شوند و پس از آن برای چند سال فقط شب‌ها مورد استفاده قرار بگیرند.نگهدارنده متحرک دارای سیمی می‌باشد که روی دندان‌های جلوی شما قرار می‌گیرد. هرچند این سیم نسبت به براکت ها، کمتر قابل دید است، اما همچنان یک بخش قابل دید در لبخند شما به حساب می‌‌آید. نکته مهم در مورد نگهدارنده‌های متحرک و اصولا تمامی‌ دستگاه‌های متحرک ارتودنسی، همکاری بیمار در پیروی از برنامه درمانی ارتودنتیست، استفاده منظم از دستگاه و دقت در مراقبت از آن می‌باشد.

 

 

 

 

 

دستگاه‌های متحرک در زمانی‌ که مورد استفاده قرار نمیگیرند باید درجعبه مخصوصی که متخصص ارتودنسی در اختیار شما گذاشته است، نگهداری شوند. قرار دادن آنها در جایی غیر از جعبه مخصوص، به آسیب دیدن آنها منتهی‌ میشود که به نوبه خود روند درمان شما را مختل می‌سازد.

 

 

 

 

 

 

 

نگهدارنده ثابت:

این نوع از نگهدارنده به فضای پشت دندان‌های جلوی شما متصل (باند) میشود که معمولا برای ۵ سال و بدون کوچکترین مزاحمتی برای شما در محل باقی‌ می‌‌ماند. این نگهدارنده نسبت به نوع متحرک دارای مزایائی می‌باشد: به دلیل اینکه در فضای پشت دندان‌ها قرار می‌گیرد، کاملا نا مرئی است.به دلیل ماهیت ثابت بودن آن، به همکاری بیمار جهت استفاده نیاز ندارد که این مورد مزیت بزرگی‌ است که به حفظ صد در صدی نتایج درمان ارتودنسی می‌‌انجامد. از آنجا که تا حصول نتایج مورد نظرارتودنتیست همواره در دهان شما قرار دارد احتمال گم شدن آن وجود ندارد. اما لازم است از خوردن غذاهای سفت اجتناب کنید و حتما از نخ دندانهای ارتودنسی برای تمیز کردن فضای بین دندانی در قسمت هایی که نگهدارنده ثابت وجود دارد استفاده کنید.

برگشت درمان ارتودنسی

در صورتیکه بیمار نگهدارنده ارتودنسی را به درستی مورد استفاده قرار ندهد، دندانهای او ممکن است حتی بعد از چند روز دچار بازگشت قابل ملاحظه ای به وضعیت کج و نامرتب پیشین شوند. در این صورت معمولا چاره ای جز درمان مجدد در غالب موارد نیست که طبیعتا مستلزم صرف وقت و هزینه زیادی از سوی بیمار می گردد. تراژدی زمانی کامل می شود که بدانید دندانها و انساج نگهدارنده آنها نمی توانند نیروهای ارتودنسی را برای مدت طولانی بدون عارضه تحمل کنند. به این مفهوم که با انجام ارتودنسی دوباره ریسک عوارضی نظیر تحلیل ریشه، تحلیل استخوان و تحلیل لثه اطراف دندانها به طور قابل ملاحظه ای افزایش می یابد. بنابراین به بیماران ارتودنسی عموما توصیه می گردد درمان ارتودنسی را تا حد امکان یکبار و تنها یکبار به طور درست و صحیح انجام دهند. در این رابطه مراجعه به متخصص ارتودنسی مجرب (و نه دندانپزشک عمومی) و دقت در استفاده از ریتینر های پس از ارتودنسی از اهمیت بارزی برخوردار است.

ارتودنسی مجدد

در صورتی که ارتودنسی اولیه شما از موفقیت کافی برخوردار نباشد و قصد ارتودنسی دوباره داشته باشید توجه به چند نکته ضروری است. با در نظر گرفتن اینکه درمان ارتودنسی مانند هر درمان دیگری در پزشکی با عوارضی می تواند همراه باشد بهتر است ارتودنسی بالاخص ارتودنسی ثابت تنها یکبار و آنهم نزد ارتودنتیست صورت گیرد. از جمله عوارض ارتودنسی عبارتند از: کاهش ارتفاع ریشه ها و استخوان اطراف دندانها، تحلیل مختصر لثه در برخی موارد و سختی رعایت بهداشت دهان و دندان. انجام ارتودنسی مجدد مستلزم ارزیابی دقیق بالینی و رادیوگرافیک دندانها و فکین می باشد. ارتفاع کافی ریشه و استخوان اطراف دندانها، سلامت بافت پریودنتال و البته بهداشت خوب دندانها از ملزومات اولیه امکان انجام ارتودنسی دویاره هستند. بنابراین برای ارتودنسی مجدد حتما با یک متخصص ارتودنسی مشاوره کنید. مشاهده ویدیوی ذیل در خصوص شرایط و موانع ارتودنسی مجدد کمک کننده می باشد.

کنده شدن براکت و بند ارتودنسی

کنده شدن براکت ها و بند ارتودنسی

در بخش قبل راجع به اصول نگهداری براکت ها و عوارض کنده شدن آنها اشاره شد. چنانچه براکتی جدا شود ناچارا می بایست تا زمان ملاقات بعدی شرایط را تحمل کنید. اگر براکت شکسته، موجب آزار شما می گردد، صرفا جهت خارج کردن براکت کنده شده می توانید به کلینیک مراجعه کنید. مراقبت از براکتها و کنده نشدن آنها، یکی از مهمترین اصول موفقیت درمان ارتودنسی است.




 

 

 

شل شدن بند ارتودنسی

شل شدن بندها

چنانچه بند روی دندانهای آسیای اول شما نصب گردیده، آنها را از جهت محکم بودن مرتب چک کنید. اگر بند ها شل شده باشند، این موضوع را حتما در اولین ملاقات خود یادآوری کنید. بند شل می تواند سبب پوسیدگی زودهنگام دندان آسیا گردد.

 

 




 

بلند شدن سیم ارتودنسیبلند شدن سیم ها

یکی از مسائلی که بویژه در ماه های نخست پس از شروع درمان با آن روبرو خواهید شد، بلند شدن تدریجی سیم ها در قسمت انتهایی آنهاست که به دلیل حرکت دندانها و مرتب شدن تدریجی آنها اجتناب ناپذیر است. می توانید بلافاصله به کلینیک مراجعه کنید تا قطعه آزار دهنده سیم کوتاه گردد و در صورت عدم امکان مراجعه، استفاده از موم های مخصوص تا رسیدن وقت ملاقات بعدی کمک کننده است.

 

 

 

تغییر رنگ اورینگ و کش ارتودنسیتغییر رنگ اورینگ (O-ring)

یکی از مسالئه منتظره، تغییر رنگ حلقه های دور براکت ها در فاصله بین ویزیتهای ارتودنسی است. کش های شفاف اگر چه در روزهای اول جذابترند، لیکن به تدریج با جذب رنگیره های خوراکی های مختلف مثل چای، انواع سس های رنگی و ... تغییر رنگ می دهند. چنانچه از این موضوع ناراحت هستید، می توانید از اورینگ های رنگی استفاده کنید که اگرچه بیشتر به چشم می آیند (که البته می تواند مطلوب باشد) لیکن تغییر رنگ کمتری تا جلسه آینده در آنها رخ می دهد.


 

 

 

 

بهداشت نامناسب ارتودنسی باعث التهاب، حونریزی و تورم لثه ها می گردد

 

خونریزی و تورم لثه ها

همانطور که قبلا گفته شده، چنانچه بعد از شروع درمان ارتودنسی لثه های شما حین تمیز کردن خونریزی داشته باشد، به کمک رعایت دقیق اصول بهداشتی گفته شده، پس از چند هفته خونریزی بر طرف می گردد.
بی توجهی در رعایت اصول بهداشتی بویژه عدم استفاده دقیق، با حوصله و مرتب از نخ دندان، موجب تورم و التهاب لثه ها می گردد که علاوه بر ایجاد وقفه در روند درمان می تواند به جراحی لثه ختم گردد. این موضوع کاملا جدی است.



 

 

بهداشت نامناسب ارتودنسی سبب ایجاد لکه های سفید پوسیدگی می شودایجاد لکه های سفید

یکی دیگر از عوارض نقص بهداشت دهانی آن است که به تدریج لکه هایی سفید که بیانگر شروع روند پوسیدگی است، اطراف براکت ها ایجاد می گردد. این لکه ها برگشت ناپذیر بوده و موجب می شوند پس از پایان درمان و برداشتن دستگاه ها علیرغم ردیف شدن دندان ها ظاهر ناخوشایندی ایجاد شود.
 
 

 

ملاقات ها و وقت ارتودنسی را جدی بگیرید
 

از دست دادن ملاقات ها

با توجه به آنکه نوبت های ملاقات بیماران از حدود یک ماه قبل تنظیم می گردد، چنانچه به هر علتی امکان مراجعه در وقت تعیین شده نداشته باشید امکان تعیین وقت جدید برای فاصله زمانی کوتاه بعدی متأسفانه امکان پذیر نیست. لذا برای دریافت نوبت ملاقات بعدی در ماه آینده شرایط مختلف تحصیلی و شغلی خود را حتی الامکان مدنظر قرار دهید تا نیاز به وقت ملاقات جدید نداشته باشید.


 

 

 

گاهی درمان ارتودنسی در برخی افراد آهسته پیش می رود و سرعت ارتودنسی و حرکت دندانها کند است

کندی پیشرفت درمان

احساس مشترکی که بین اکثر بیماران ارتودنسی وجود دارد آن است که به جز چند ماه ابتدایی که تغییرات دندان ها سریع و چشمگیر بوده است، ادامه درمان به کندی پیش می رود. واقعیت آن است که پس از فاز ردیف شدن اولیه دندان ها مراحل بعدی درمان که عمدتا شامل بسته شدن فضاهای حاصل از کشیدن و یا تغییرات مربوط به ریشه دندان ها در فکین است، آهسته تر صورت می گیرد و در عین حال خیلی به چشم غیر حرفه ای شما نمی آید. لطفا اندکی صبور باشید.








 

 

 

  

دندانها در حین ارتودنسی قدری دجار لقی می شوندلقی دندان

مختصری لقی دندانها حین ارتودنسی کاملا منتظره است. چرا که حرکت دندانها مستلزم تحلیل استخوان اطراف آنهاست که این مسئله لقی مختصر دندانها را به همراه خواهد داشت. این لقی ظرف مدت ۳ تا ۴ ماه پس از برداشتن دستگاه های ارتودنسی بر طرف می گردد. چنانچه احساس کردید یک دندان خاص به شدت لق شده است موضوع را فورا با ارتودنتیست خود در میان بگذارید.

درمان ارتودنسی مانند هر درمان دیگری در حوزه علم پزشکی و یا دندانپزشکی می تواند عوارضی به دنبال داشته باشد که آگاهی از انها در مورد تصمیم گیری شما نسبت به انجام درمان می تواند حائز اهمیت باشد. این عوارض شامل سه دسته می شوند:
1- عوارض ناشی از سوء درمان
2- عوارض ناشی از سوء همکاری بیمار
3- عوارض ناخواسته
که توضیحات بیشتر را می توانید با کلیک بر روی آنها در منوهای بالا ببینید.

عوارض ناشی از سوء درمان ارتودنسی

عوارض ناشی از سوء درمان ارتودنسی
توجه داشته باشید که درمان ارتودنسی ثابت، یک فرآیند درمانی کاملا تخصصی است که انحصارا باید توسط فردی که عنوان متخصص ارتودنسی را دارد صورت گیرد. از آنجایی که احراز این تخصص نیازمند گذراندن آزمون ورودی فوق العاده سنگین و نیز طی دوره ۳ الی ۴ ساله آموزش تخصصی در دانشگاههای معتبر می باشد، بدیهی است درمان ارتودنسی ثابت توسط دندانپزشکان عمومی که به شکل تجربی یا با دوره های غیر رسمی چند روزه اقدام به چنین کاری می نمایند ممکن است عوارض مصیبت بار و بعضا" غیر قابل برگشتی داشته باشد.
 
 
 
 
 

عوارض ناشی از سوء همکاری بیمار ارتودنسی

عوارض ناشی از سوء همکاری بیمار ارتودنسی
همانطور که در بخش های دیگر ذکر شد پوسیدگی و بد رنگی دندان ها، التهاب و تورم لثه ها منجر به جراحی لثه، کندی پیشرفت درمان و یا شکست درمان عوارضی هستند که در صورت عدم همکاری شما در رعایت دستورات مختلف ارائه شده توسط ارتودنتیست می تواند بروز کند.
 
 
  
 
 
 
 

عوارض ناخواسته ارتودنسی

عوارض ناخواسته ارتودنسیگاهی اوقات -البته به ندرت- صرفنظر از مهارت و تخصص پزشک و همکاری بیمار عوارض ناخواسته ای نظیر تحلیل مختصر استخوان پیرامون دندان ها، تحلیل لثه، تحلیل ریشه دندانها و ... می تواند در اثر درمان ارتودنسی بروز کند. توجه داشته باشید احتمال این وقایع بسیار کم است و نباید بعنوان عامل اجتناب از درمان مد نظر قرار گیرد. همانگونه که شما به خاطر احتمال بروز سانحه هنگام عبور از عرض خیابان پیاده روی را ترک نمی کنید!!